Week 2 - 2011

1 (01) w07 Adele - Rolling in the Deep
2 (02) w02 Blof - Wijd Open
3 (10) w02 Adele - Someone Like You
4 (04) w02 Caro Emerald - Stuck
5 (---) w01 Krystl - Golden Days
6 (---) w01 James Blake - Limit to Your Love
7 (14) w02 Jonathan Jeremiah - Lost
8 (07) w02 Cee Lo Green - It's OK
9 (05) w02 Take That - The Flood
10 (11) w02 Joan as Policewoman - The Magic
11 (09) w02 Bruno Mars - Grenade
12 (---) w01 Graffiti 6 - Starlight
13 (03) w02 James Blunt - Stay the Night
14 (08) w03 B.o.B. ft. Rivers Cuomo - Magic
15 (13) w02 Dazzled Kid - Embrace

out:
Kanye West - Runaway
Tennis - Marathon
John Mayer - Perfectly Lonely



Weer gevalletje: leuk nummer uit een reclame. Dit keer een bijzonder zomers nummer van Krystl uit de Martini reclame.

2011 - Week 1

Week 1 - 2011
1 (01) w06 Adele - Rolling in the Deep
2 (---) w01 Blof - Wijd Open
3 (---) w01 James Blunt - Stay the Night
4 (---) w01 Caro Emerald - Stuck
5 (---) w01 Take That - The Flood
6 (---) w01 John Mayer - Perfectly Lonely
7 (---) w01 Cee Lo Green - It's OK
8 (---) w02 B.o.B. ft. Rivers Cuomo - Magic
9 (---) w01 Bruno Mars - Grenade
10 (---) w01 Adele - Someone Like You
11 (---) w01 Joan as Policewoman - The Magic
12 (---) w01 Tennis - Marathon
13 (---) w01 Dazzled Kid - Embrace
14 (---) w01 Jonathan Jeremiah - Lost
15 (13) w08 Kanye West - Runaway


Wat later als normaal mijn eerste lijstje van 2011.
Een wat onevenwichtige lijst omdat het nu natuurlijk gaat om nummers van albums uit 2011, die ik nog niet gehoord heb. En nummers die in 2011 in de hitlijsten (top40 en tipparade) staan.

Eindlijst 2010 (op basis van mijn andere lijstjes)

1 José James - Warrior
2 José James - Blackmagic
3 Sharon Jones & the Dap Kings - Window Shopping
4 Gil Scott-Heron - Me and the Devil
5 Jamie Lidell - Completely Exposed
6 Janelle Monáe - Cold War
7 Eli "Paperboy" Reed & the True Loves - Name Calling
8 Erykah Badu - Love
9 Jamie Lidell - The Ring
10 John Legend & the Roots - Hang on in There
11 John Legend & the Roots - Hard Times
12 Erykah Badu - Fall in Love (Your Funeral)
13 Aloe Blacc - I Need a Dollar
14 Eliza Doolittle - Skinny Genes
15 Bilal -All Matter
16 John Legend & The Roots - I Can't Write Left Handed
17 Jamiroquai - Blue Skies
18 R. Kelly - When A Woman Loves
19 Gil Scott-Heron - The Crutch
20 Adele - Rolling in the Deep
21 Cee-Lo Green - Fuck You
22 Bettye LaVette - Nights in White Satin
23 Andreya Triana - A Town Called Obsolete
24 Bilal - Who Are You
25 Sharon Jones & the Dap Kings - I'll Still Be True
26 Erykah Badu - Window Seat
27 Graffiti 6 - Stare into the Sun
28 Raheem DeVaughn ft. Jill Scott, Bilal & Anthony Hamilton - Nobody Wins a War
29 Andreya Triana - Draw the Stars
30 Jamie Lidell - She Needs Me
31 Dwele - My People
32 Bonobo ft. Andreya Triana - Eyesdown
33 The Roots ft. John Legend - The Fire
34 Rachel & the Soul Criminals - Turn the Music On
35 Kanye West - Runaway
36 Marina & the Diamonds - Rootless
37 Cody ChestnuTT - Come Back Like Spring
38 José James & Jeff Neve - Body and Soul
39 Sade - In Another Time
40 Waylon - Happy Song
41 Andreya Triana - X
42 The Foreign Exchange - The Last Fall
43 José James - Beauty
44 Alicia Keys - Empire State of Mind, Broken Down (Pt II)
45 Pam Feather - Cannot Change the Weather
46 The Black Keys - The Only One
47 Duffy - Don't Forsake Me
48 Jaheim - Finding My Way Back
49 Janelle Monae - Come Alive (War of the Roses)
50 B.o.B. ft. Hayley Williams - Airplanes



en in 2011 gaan we vrolijk verder

Week 50 - 2010

1 (01) w05 Adele - Rolling in the Deep
2 (02) w05 John Legend & The Roots - I Can't Write Left Handed
3 (03) w25 José James - Warrior
4 (04) w03 José James - Beauty
5 (05) w06 R. Kelly - When A Woman Loves
6 (06) w03 Duffy - Don't Forsake Me
7 (07) w09 Eliza Doolittle - Skinny Genes
8 (08) w07 Jamie Lidell - She Needs Me
9 (09) w07 Andreya Triana - A Town Called Obsolete
10 (10) w07 Bilal -All Matter
11 (11) w09 Jamiroquai - Blue Skies
12 (12) w11 Erykah Badu - Love
13 (13) w08 Kanye West - Runaway
14 (---) w01 Plan B. - Stay Too Long
15 (15) w03 Justin Nozuka - How Low

out:
Asa - Be My Man


CLASSIC OF THE WEEK:
Percy Sledge - It Tears Me Up



2010 loopt ten einde en de eindlijst komt er aan. Daarnaast komen er ook niet echt veel interessant albums en hits meer uit. Daarom deze week bijzonder weinig veranderingen in de lijst en met Plan B. de enige nieuwe binnenkomer.

Recensie 40: Duffy - Endlessly (2010)

In 2008 ontmoetten wij het nieuwe Engelse toptalent Duffy. Met haar debuutalbum ‘Rockferry’ overtuigde ze iedereen. Het lange wachten op het vervolg is nu gestopt en met ‘Endlessly’ kan Duffy bewijzen dat niet een eendagsvlieg was.

Met de matige single ‘Well, Well, Well’ werden we al lekker gemaakt voor het album. Maar wat het meest opviel was het nasale stemgeluid van Duffy. We zijn dus benieuwd hoe de rest van het album ervan afbrengt.

‘My Boy’ is de opener van dit album. En eerlijk gezegd niet echt een opener die mij meteen omver blaast. Het nummer klinkt vooral wat kinderachtig.Het nasale stemgeluid van Duffy dat we hoorden op de single ‘Well, Well, Well’ is ook hier aanwezig. En hopelijk niet het hele album aanwezig, want dat zal me gaan irriteren.

‘Too Hurt to Dance’ is een meer Rockferry-waardig nummer. Mooi gezongen, zoals we van Duffy gewend zijn. Het nummer is erg goed opgebouwd. Het allemaal wel wat zoet, maar dat past mijn inziens goed bij deze dame.

Met ‘Keeping My Baby’ gaat ze daar goed in verder. De vergelijking met het steengoede Rockferry zal nog lang gemaakt worden en ik moet zeggen dat dit nummer er zo bij past. Luistert heerlijk rustig weg en is één van mijn favorieten van dit album.

Dan de gewraakte single ‘Well, Well, Well’. Er is al veel over gesproken. En dan vooral over het stemgeluid van Duffy. Over de ritmiek hoeft ook niet gesproken te worden, want dat zit erg goed in elkaar. Maar die stem, dat irriteert gewoon vrij snel. Aan de andere kant, er zijn dit jaar wel ontelbaar slechtere singles uitgekomen van andere artiesten.

‘Don’t Forsake Me’ dan, een nummer waar ik bijna ademloos naar geluisterd heb. Zo hoort Duffy haar nummers te maken! Een prachtige ballade, perfect en gevoelig ingezongen. De juiste, minieme instrumentatie en prachtig opgebouwd. Wat een uithalen! Kip-pen-vel!

De vraag is dan natuurlijk of we zo lyrisch kunnen blijven met de titeltrack ‘Endlessly’. Wat opvalt is het mooi gitaar-arrangement. Ten eerste omdat we dit nog niet eerder gehoord hebben van Duffy. Ten tweede omdat het de stem van Duffy goed ondersteund. Het sfeertje van het nummer is bijzonder authentiek. Erg mooi gedaan weer. Ook een nummer zoals Duffy het best tot haar recht komt. Zodoende hebben we hier twee favorietjes achteréén

Met ‘Breath Away’ wordt die aardige authentieke sfeer ook weer benaderd. Alleen is het voor het gevoel allemaal wat minder uitgevoerd als bij de vorige twee nummers. Helemaal niks mis met dit nummer, maar het had wat spannender gekund.

‘Lovestruck’ kent een funky begin en die funkiness blijft ook goed in de instrumentatie zitten bij dit nummer. Het weer eens wat swingender werk en dat is welkome afwisseling bij dit album. Het geheel is allemaal wat meer pop, in plaats van de bekende soul. Maar het is wel gewoon een lekker nummer. Een nummer waar ‘Girl’ naadloos op aansluit. Wederom een erg poppy sound, maar zeker niet te versmaden. Het is zelfs uiterst aanstekelijk te noemen.

‘Hard for the Heart’ is dan alweer de afsluiter van dit toch wel korte album. Maar de afsluiter is erg waardig. Mooi nummer, vooral erg aantrekkelijk door de leuke break die er in zit.

En dan zijn we dus alweer klaar met Endlessly. En het moet gezegd worden: het haalt het niveau van haar debuut zeker niet. Niettemin kunnen we weer genieten van een aantal erg mooi nummers en kan ik stellig zeggen dat Duffy zeker geen ééndagsvlieg is.

Recensie 39: Darius Dante – Keep Ya Hands Up (2010)

Vandaag wederom een recensie van een Nederlandse artiest. Deze keer is het de beurt aan Darius Dante met zijn op 22 november te verschijnen debuutalbum ‘Keep Ya Hands Up’.

Het album opent goed met ‘Give it to Me’. Het blijft altijd lekker om naar een hammondorgel te luisteren. Voeg daar het gospelachtige en funky sfeertje aan toe en je hebt samen met de dikke productie een erg sterke opener. Als het album zo blijft dan kan het weleens een pareltje worden.
‘Keep Ya Hands Up’, de titeltrack, is in verhouding met de opener vrij standaard. Het is zeker geen vervelend nummer en de goede break doet je aandacht toch nog wat meer toespitsen. ‘Live Your Life’ gaat daar aardig in verder met het mooie viooltje. Wel is naar mijn gevoel het nummer wat overzongen. Het ligt er vocaal mij allemaal iets te dik op. Dat gaat zo verder met ‘BlackBirds’, die alle recepten van een standaard R&B-ballad bevatten. We hebben het pianootje met de vocalen, de invallende beat, etcetera.
Al een stuk boeiender wordt het met swingende ‘Lucky Day’. Lekker vrolijk R&B-nummer waarvan er wel meer gemaakt mogen worden. Goed gezongen ook, erg overtuigend wordt het verhaal vertaalt. Ook het daaropvolgende ‘Emotions’ swingt. De productie hangt er lekker in, de leuke breaks houden de aandacht er goed bij. Alleen het gebruik van synthesizers is wel wat standaard R&B en weinig origineel.
‘Can’t Hide Love’ kent een erg fijn bassloopje. Darius zingt ook erg fijn en vooral gevarieerd op dit nummer. Moet zeggen dat dit nummer wel tot mijn favorieten van de plaat behoort. Mede door het warme koperwerk.
De titel van ‘Funky Music’ belooft meteen al wat goeds, want van funky muziek houd ik wel. En ik moet zeggen dat de funk er zeker in zit. Het zegt al genoeg dat ik bij het beluisteren van dit nummer ietwat onopgemerkt mee ging bewegen. ‘Shake’ doet dat eigenlijk wat minder. Hier hoor ik leuke latininvloeden. Tekstueel wel erg makkelijk (Shake Your Booty). Darius zingt op dit nummer ietwat rappend. ‘The Words’ is daarmee totaal anders. Een ballad. Ik kan me indenken dat heel veel mensen dit nummer heerlijk vinden, maar eerlijk gezegd kan ik er niet zoveel mee. Aalglad, erg standaard R&B. Maar ja, wat ik zeg: ik zie genoeg mensen erbij weg zwijmelen.
‘What a Day’ is een nummer waar Darius Dante weer totaal anders zingen. Het is even wennen, maar wel lekker. Volgens mij werd dit nummer ook gebruikt bij een reclame van Orange Babies. ‘Give it to Me’ hebben we al gehoord, maar staat nog een keer op het album in een soort freestyle. Nou, geef mij maar de eerdere versie.
‘ThisTime’ is ook weer een nummer wat ik persoonlijk weinig mee kan. Ik mis pit, verrassing en het nummer mist mijn aandacht. Zodoende zijn we alweer aangekomen bij afsluiter ‘BBoy’. Een erg dansbaar nummer die goed bij de stijl van Darius past.

Recensie 38: The Jazzinvaders – ‘3′ (2010)

Vandaag een recensie van een jazzgroep van eigen bodem. Al moet gezegd worden dat de term jazz wat klein bekeken is. We vinden op dit album namelijk meer stijlen terug. Zo horen we funk, soul, bossanova, latin en pop.
Het Dordtse gezelschap bestaat uit Rolf Delfos op alto-sax, drums en beats komen van Phil Martin, de vocalen zijn het werk van Linda Bloemhard, op toetsen vinden we Berthil Bustra en Guido Nijs speelt tenor-sax.

De herfst is ingetreden, de regen en wind slaat tegen onze ramen, maar dat is voor the Jazzinvaders geen reden om ook die sfeer te pakken. Eerder brengen ze de zomer weer in je huis. Het album opent namelijk met het zonnige ‘Make It Work’. Het nummer doet me wat denken aan een song van bijvoorbeeld the Wicked Jazz Sounds Band. Het contrast is vrij groot met het zompige ietwat futuristische ‘Leave it At That’. In dit nummer vinden we wat meer de groovy funk die ook goed met hedendaagse jazz samenvalt. ‘Reserve’ is qua sfeer juist weer wat dromeriger. Zo weten the Jazzinvaders onze aandacht er goed bij te houden. Het lijkt elke keer weer een verrassing te worden welke kant ze met de nummers op gaan.
‘Dudu’ biedt ruimte aan alle muzikanten om hun kunnen te tonen. Vooral de funky basgitaar klinkt er cool, net als de riffs van de gitarist. Lekker swingend en instrumentaal nummer. De overgang met ‘Why I’ is passend en mooi. Stemmige vocalen en interessante instrumentatie maken er een vrolijk liedje van die je doet verlangen naar de zon en naar terrasjes. ‘More of That Stuff’ is echt zo’n nummer dat laat zien hoe de hippe jazz er nu uitziet, of eerder gezegd uithoort. Funky inslag, aanstekelijke vocalen en ritme. Genoeg om goed aan te slaan. ‘The Sunchaser’ ligt daar in het verlengde van. Dit is een instrumentale track met dezelfde vibe al de vorige song en past daarmee perfect in het totaalplaatje dat dit album uitstraalt. En eigenlijk gaat dat het hele album zo verder. Vrolijke, zonnige nu-jazz met prachtige vocalen en goede instrumentatie. ‘Keep Your Eye on the Ball’ is een nummer dat meer hangt op de vocalen, ‘Tulip Juice’ een track die het moet hebben van de latin-achtige funk. En dan zegt een titel als ‘My Sun’ natuurlijk genoeg. De toetsen vallen hier weer op, lekker freaky.
Een titel als ‘Zebra Boogie Two’ valt natuurlijk altijd op. Maar ik vind het nummer eigenlijk één van de minste van het album. Dat LOVE een vierletterig woord is, dat weten we nu wel. Vooral omdat het in het betreffende nummer zo vaak herhaalt wordt.
Het album sluit af met het stemmige ‘Tie Am’. Een mooie afsluiter in de geest van de rest van de plaat.