Voor de tweede keer op Quality Time Online een classical review. Daar waar het de eerste keer Marvin Gaye’s “Here, My Dear” was gaan we nu een heel andere kant van de soul op. Deep soul om precies te zijn. Ik heb het over Lee Moses met zijn “Time and Place”
Er is weinig bekend over Lee Moses. Maar volgens de zogenaamde ”kenners” verdient dit album een klassieker-status. Het weinige wat van beste man bekend is dat hij sessiemuzikant was bij Jimi Hendrix, waarbij ook nog wat backing vocals heeft gedaan. Na wat losse singles kwam dit album en daarna weer een stel losse singles. Maar nu is dit album klaar voor een re-release. De makers hebben alles netjes op volgorde gezet en dat is genieten geblazen. Dat kan ik jullie stellig beloven.
Als mij gevraagd zou worden om dit album in één simpel woord samen te vatten dan zal dat het woord -rauw- zijn. Alles is rauw aan dit album, maar bovenal de fantastische stem van Lee Moses zelf. Het rauwe komt ook terug in de kwaliteit van de sound van sommige nummers. Je hoort aan alles dat het ‘raw and old’ is. Lee Moses zingt met een prachtige beleving, precies zoals soul gezongen dient te worden.
Wilson Pickett, Otis Redding, het zijn zomaar een paar wereldnamen die in mij opkomen bij het beluisteren van dit album. Natuurlijk hebben deze mannen meer gemaakt als Lee Moses, maar de kwaliteit van “Time and Place” liegt er echt niet om.
Een kleine kanttekeningen zijn misschien de instrumentale songs van het album. Die zitten ook zeker wel goed in elkaar maar kunnen mij lang niet zo boeien als de songs met vocalen. Een dikke duim omhoog dus voor de vocale kwaliteiten van deze man.
Deze plaat is nu overal vrij makkelijk te verkrijgen. Dus ik zal zeggen: als je van rauwe, echte, door-merg-en-been-soul houdt dan behoort deze plaat zeker in je cd-kast te staan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten