Zomer 2009, Nederland was in de ban van een nieuwe artiest van eigen bodem. Caro Emerald deed ons heupwiegend en vrolijk door het leven gaan op haar zomerhit ‘Back it Up’. Nu is het winter 2010 en maakt Caro Emerald eens wederom vrolijk. Dit keer met haar nieuwe single ‘A Night Like This’.
Nu is er dan eindelijk haar album uit, met de prachtige titel ‘Deleted Scenes from the Cutting Room Floor’. Tijd voor QT om eens diep in deze muziek te duiken en jullie te laten weten welk resultaat het heeft opgeleverd.
De albumopener ‘That Man’ is wel te zien in de stijl van de hit ‘Back it Up’. Jazzy en vooral erg catchy. De 40’s en 50’s komen door Emerald weer tot leven. Heupwiegend swingen we weer mee met dit nummer. Caro Emerald’s stem is er één uit duizenden, dat is al snel duidelijk. Heerlijk soepel, beheerst en het past gewoon bij de sound van de nummers.
Het sfeertje blijft behouden bij het tweede nummer, ‘Just One Dance’. Wederom valt het vrolijke karakter van de muziek op. De stem van Caro is als elastiek, zo makkelijk glijdt het door de teksten. Love is in the air, en Caro Emerald maakt liefde vrolijk.
Het fantastische ‘Riviera Life’ gaat gewoon lekker door waar we gebleven zijn. Wat vooral zo lekker in dit nummer is, is de schijnbaar onbezorgde manier waarop Caro met haar vocalen speelt. Fantastisch relaxing, vrolijk en met topkwaliteit neergezet.
Hierna volgt de bekende eerste single. Wat valt er nog over te zeggen? Het lijkt me bijna stug dat er iemand is die dit nummer nog niet gehoord heeft. De kracht in dit nummer ligt misschien wel in het feit dat, al heb je hem zo vaak gehoord, hij nooit verveelt.
En dat Caro niet zomaar een dame is bewijst ze in ‘The Other Woman’. Open de jazzclub please! Nodig een partner uit en voetjes van de vloer. Alleen dit keer iets langzamer als we nochtans van dit album gewend zijn. Caro “hangt” met haar stem heerlijk in dit nummer. Vocaliste ten top. Dat gitaartje is ook erg sterk verwerkt.
‘Absolutely Me’ brengt ons naar de movies. Jaren 50 Hollywood-achtige muziek. Mooi koperwerk, lekker ritme. Erg leuk hoe de meer heden ten daagse scratch verwerkt is met de meer old school sound.
Dat filmische sfeertje wordt ook weer aangedragen in ‘You Don’t Love Me’. Beetje van die muziek die ze in die stomme films gebruikten. Om de gebeurtenissen te ondersteunen, omdat de acteurs niet spraken. Wederom erg leuk gedaan.
Het vrolijke sfeertje dat we al in het gehele album terughoren wordt door ‘Dr. Wanna Do’ alleen maar dikker aangezet. Misschien wel het meest vrolijke nummer van dit album. Een glimlach is simpelweg niet te onderdrukken.
Met ‘Stuck’ gaat het tempo wat meer omhoog. Tsjonge, wat is het muzikale gedeelte snel ingespeeld. Voeg daar de relaxte stem van Caro toe en je hebt een alweer een leuk nummer. Al gaat het qua sfeer misschien wel een beetje op elkaar lijken allemaal.
‘I Know That He’s Mine’ begint heel spannend met de piano. Mooi sfeervolle intro. Een soort van dreigend ritme valt in. Erg mooi neergezet. Dit is het meest sfeervolle nummer van het album. Goed werk. Hierna volgt de 2e single. Velen zullen ze ook wel kennen. Het valt geheel in de lijn van de rest van het album. Een duidelijke keuze voor single. Zo kunnen we er wel meer van dit album halen.
Het album wordt afgesloten door ‘The Lipstick on His Collar’. De titel is al spannend, muzikaal is het ook net weer anders als de meeste nummers op dit album. Goed gegaan. Het is meer in de trant van de soul die je nu vrij vaak hoort. Mooie afsluiter. Kan zo in een James Bond film.
Dit album is een geslaagd werkje geworden. Vooral door de erg sterke vocalen van Caro Emerald. Gaandeweg gaan de nummers qua sfeer wel wat op elkaar lijken, dat zal sommigen misschien wat tegenstaan. Maar mij heeft het niet echt geïrriteerd. Een product waar Nederland, en Caro Emerald zelf natuurlijk, erg trots op mag zijn.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten