vrijdag 17 december 2010

LiveReview: Marlena Shaw, 30-03-2010, Live @ Tivoli

Old people can swing! Dat bewijzen onder andere de Rolling Stones en Tina Turner keer op keer. Marlena Shaw kan bij deze makkelijk toegevoegd worden aan dat lijstje.

Afgelopen dinsdag stond de soulzangeres in het Utrechts Tivoli. De zaal was niet volledig uitverkocht, maar met haar natuurlijk charme won Marlena Shaw elk individu voor haar en haar retestrakke band.

Maar wie is die Marlena Shaw nou eigenlijk? Deze, op het podium 67 jaar tellende, dame heeft met haar album The Spice of Life een ware vergeten soulklassieker op haar naam staan. Dat is op zich ook al meteen haar meest aansprekende werk. Maar ze heeft onder andere onder contract gestaan bij aansprekende labels als Blue Note en ze wist altijd soul, jazz en een beetje funk te mengen tot een heerlijk muzikaal sausje. Grootste hits van deze dame blijven toch wel California Soul en het vaak gesamplede Woman of the Ghetto. Beide komen niet verrassend van haar topalbum uit 1969.

Maar laten we het nu vooral over het heden hebben en daarmee in het bijzonder haar concert. Haar band komt het eerst op het podium en zeggen eerst even in te spelen. Ze grooven daarin daadwerkelijk van het podium af. Dat belooft wat voor de rest van de show. Als ze na al deze muzikaliteit klaar zijn met opwarmen komt de lady herself het podium oplopen. Grote glimlach, mooi bos met grijs haar. Haar natuurlijke charme komen je bij de eerste woorden direct tegemoet. En dan weet je het eigenlijk al: “Dit kan vanavond niet meer fout gaan.”

Toch was er enige twijfel vooraf bij mij. Want hoe zou een vrouw van 67 jaar nog vocaal gezien mee kunnen komen. Na haar eerste noten was deze twijfel volledig weg. Marlena Shaw is still rocking the house.

Het optreden karakteriseerde zich toch vooral met een wat rustig tempo. Shaw en haar band speelden vooral uit de grote soul met een jazzsausje doos. Terwijl iedereen in de zaal natuurlijk stiekem zat te wachten op het moment dat ze haar twee klassieker ten gehore zou brengen. Nu was het optreden dermate goed dat dit wachten niet zo leek. Het was namelijk bijna een waar muzikaal en vocaal orgasme te noemen. Topband, topstem, wat wil je nog meer?

Het concert ging rustig door totdat na een vijf kwartier bij Woman of the Ghetto kwam. Toen ging de zaal pas echt los en voelde je ook California Soul aankomen. Maar na Woman of the Ghetto stopten ze en wandelde Shaw en haar band podium af. Twee stappen gezet, draaide ze zich weer om. Ze grapte even over haar leeftijd (‘Vroeger liep ik echt helemaal weg, maar nu hop-heen en hop-terug’) en zette daarna Calfornia Soul . Het moment voor het publiek om uitzinnig uit z’n dak te gaan. Na deze classic was het optreden dan toch klaar en konden wij als bezoekers met een berust en tevreden hart huiswaarts.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten